karierowicz

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

karierowicz (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌkarʲjɛˈrɔvʲiʧ̑], AS[karʹi ̯erovʹič], zjawiska fonetyczne: zmięk. akc. pob. i → j   wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) książk.  człowiek bez skrupułów dążący do osiągnięcia sukcesu, zrobienia kariery
odmiana:
przykłady:
(1.1) Senator, podobnie jak jego najbliżsi współpracownicy, był karierowiczem, człowiekiem okrutnym i bezwzględnym[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) arywista
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  karierowiczostwo n , kariera f 
forma żeńska karierowiczka f 
przym.  karierowiczowski
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) por.  dorobkiewicz
tłumaczenia:
źródła:
  1. z Internetu