kapitalik

kapitalik (język polski)

kapitaliki (1.1), za wyjątkiem majuskuł W i A

wymowa:

IPA: [ˌkapʲiˈtalʲik], AS: [kapʹitalʹik], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • akc. pob. akcent poboczny  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) typogr. termin typograficzny litera o kształcie majuskuły (wielkiej litery), mająca wysokość minuskuły (małej litery); zob. zobacz też kapitaliki w Wikipedii

(1.2) pot. potocznie zdrobn. zdrobniale od: kapitał

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	kapitalik	kapitaliki
dopełniacz	kapitaliku	kapitalików
celownik	kapitalikowi	kapitalikom
biernik	kapitalik	kapitaliki
narzędnik	kapitalikiem	kapitalikami
miejscownik	kapitaliku	kapitalikach
wołacz	kapitaliku	kapitaliki

przykłady:

(1.1) Często nazwiska drukuje się kapitalikami. (z Internetu)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. łacina capitalis → główny

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) small cap
• duński: (1.1) kapitælskrift w rodzaj wspólny, kapitæler lm liczba mnoga
• szwedzki: (1.1) kapitäl n rodzaj nijaki / w rodzaj wspólny

źródła: