egzystencjalizm

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

egzystencjalizm (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌɛɡzɨstɛ̃nˈʦ̑ʲjalʲism̥], AS[egzystẽncʹi ̯alʹism̦], zjawiska fonetyczne: zmięk.wygł.nazal.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) filoz. współczesny kierunek filozoficzny, którego przedmiotem badań indywidualne losy jednostki ludzkiej; zob. też egzystencjalizm (filozofia) w Wikipedii
(1.2) psych. holistyczna teoria osobowości i szkoła terapeutyczna, zrodzona na gruncie ruchu humanistycznego w psychologii; zob. też egzystencjalizm (psychologia) w Wikipedii
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. egzystencja f, egzystencjalista m
czas. egzystować ndk.
przym. egzystencjalny
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. existentialisme[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 należy do grupy rzeczowników, w których końcówkę zapisywaną w Ms. i W. lp jako „-zmie” wymawia się alternatywnie jako „-zmie” albo -„źmie”
  2. hasło egzystencjalizm w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.