egzystencja
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] egzystencja (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌɛɡzɨˈstɛ̃nʦ̑ʲja], AS: [egzystẽncʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob. wymowa
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik egzystencja egzystencje dopełniacz egzystencji egzystencji celownik egzystencji egzystencjom biernik egzystencję egzystencje narzędnik egzystencją egzystencjami miejscownik egzystencji egzystencjach wołacz egzystencjo egzystencje
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. egzystować
- rzecz. egzystencjalizm, egzystencjalista, egzystencjalistka
- przym. egzystencjalny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. existentialis od ex(s)istentia z ex(s)istere
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) existence
- arabski: (1.1) كون (1.2) ;كون
- francuski: (1.1) existence f; (1.2) existence f
- interlingua: (1.1) existentia
- japoński: (1.1) 存在 (そんざい)
- neapolitański: (1.1) asestenza f
- szwedzki: (1.1) existens w
- turecki: (1.2) varoluş
- włoski: (1.1) esistenza f
- źródła:
