Wielkanoc
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] Wielkanoc (język polski)
wymowa: posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) w chrześcijaństwie: święto upamiętniające zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa. Zobacz też: Wielkanoc w Wikipedii.
odmiana: (1.1) lp Wielkanoc, Wielkiejnocy, Wielkiejnocy, ~, Wielkąnocą, Wielkiejnocy, ~; bez lm
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) zob. też: Niedziela Wielkanocna, Poniedziałek Wielkanocny, Lany Poniedziałek, Pascha
antonimy: (1.1) Boże Narodzenie
wyrazy pokrewne: (1.1) przym. wielkanocny
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.1) wielki + noc
uwagi: odmiana jak dwóch wyrazów: wielka i noc; zob. też Wesołych Świąt
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) Easter
- chorwacki: (1.1) Uskrs m
- czeski: (1.1) Velikonoce
- duński: (1.1) påske w
- esperanto: (1.1) Pasko
- francuski: (1.1) Pâques f lm
- grecki współczesny: (1.1) Πάσχα
- hebrajski: (1.1) פסחא m
- hiszpański: (1.1) Pascua m f
- holenderski: (1.1) Paasfeest
- interlingua: (1.1) Pascha
- islandzki: (1.1) páskar m lm
- japoński: (1.1) 復活祭 (ふっかつさい, fukkatsusai)
- kaszubski: (1.1) Jastrë m, Jastra, Wiôlgônoc f
- kataloński: (1.1) Setmana Santa
- litewski: (1.1) Velykos
- niemiecki: (1.1) Ostern lm
- norweski: (1.1) påske m/f
- portugalski: (1.1) Páscoa
- rosyjski: (1.1) Пасха f
- rumuński: (1.1) Paşti
- szwedzki: (1.1) påsk w
- włoski: (1.1) Pasqua m f n

