zmartwychwstanie

zmartwychwstanie (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌzmartfɨxˈfstãɲɛ], AS: [zmartfyχfstãńe], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • utr. dźw. utrata dźwięczności • nazal. nazalizacja • -ni… końcówka -ni… • post. utr. dźw. postępowa utrata dźwięczności • akc. pob. akcent poboczny 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rel. religia powstanie z martwych, ożywienie; zob. zobacz też zmartwychwstanie w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	zmartwychwstanie	zmartwychwstania
dopełniacz	zmartwychwstania	zmartwychwstań
celownik	zmartwychwstaniu	zmartwychwstaniom
biernik	zmartwychwstanie	zmartwychwstania
narzędnik	zmartwychwstaniem	zmartwychwstaniami
miejscownik	zmartwychwstaniu	zmartwychwstaniach
wołacz	zmartwychwstanie	zmartwychwstania

przykłady:

(1.1) W islamie wiara w zmartwychwstanie w dniu sądu ostatecznego jest zbliżona do wersji chrześcijańskiej.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik zmartwychwstać

rzecz. rzeczownik Zmartwychwstanie

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. polski z + martwy + wstawać

uwagi:

• angielski: (1.1) resurrection
• arabski: (1.1) قيامة f rodzaj żeński
• czeski: (1.1) zmrtvýchvstání n rodzaj nijaki
• duński: (1.1) opstandelse w rodzaj wspólny, resurrektion
• francuski: (1.1) résurrection f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) resurrección f rodzaj żeński
• interlingua: (1.1) resurrection
• japoński: (1.1) 復活
• norweski (bokmål): (1.1) oppstandelse m rodzaj męski
• nowogrecki: (1.1) ανάσταση f rodzaj żeński
• polski język migowy: (1.1)  ,    
• rosyjski: (1.1) воскрешение n rodzaj nijaki
• szwedzki: (1.1) uppståndelse w rodzaj wspólny

tłumaczenia:

źródła: