Turcja
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] Turcja (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
odmiana: lp Turcj|a, ~i, ~i, ~ę, ~ą, ~i, ~o; blm
przykłady:
składnia:
kolokacje: mieszkać w Turcji, jechać do Turcji;
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. Turek, Turczynka, turcyzm, turecczyzna; przym. turecki
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: zobacz też: indeks państw świata
tłumaczenia:
- afrykanerski: (1.1)
- angielski: (1.1) Turkey
- białoruski: (1.1) Турцыя
- białoruski (taraszkiewica): (1.1) Турцыя, Турэччына
- bośniacki: (1.1) Turska
- bułgarski: (1.1) Турция
- chorwacki: (1.1) Turska
- czeski: (1.1) Turecko
- dolnołużycki: (1.1) Turkojska
- duński: (1.1) Tyrkiet n
- francuski: (1.1) Turquie f
- grecki: (1.1) Τουρκία f
- gruziński: (1.1) თურქეთი
- hiszpański: (1.1) Turquía f
- jidysz: (1.1) טערקײַ (terkaj)
- litewski: (1.1) Turkija
- łotewski: (1.1) Turcija
- górnołużycki: (1.1) Turkowska
- macedoński: (1.1) Турција
- niemiecki: (1.1) Türkei f
- rosyjski: (1.1) Турция
- rumuński: (1.1) Turcia
- serbski: (1.1) Турска/Turska
- turecki: (1.1) Türkiye
- ukraiński: (1.1) Туреччина
- włoski: (1.1) Turchia

