turecki

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

turecki (język polski)[edytuj]

turecka (1.1) flaga
wymowa:
IPA[tuˈrɛʦ̑ʲci], AS[turecʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) odnoszący się do państwa Turcja, wywodzący się z Turcji

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) język urzędowy Turcji; zob. też język turecki w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) lira turecka • kawa po tureckunaród / alfabet turecki • osmańsko-tureckigołąbek tureckichomik tureckiTurecka Republika Cypru Północnego
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Turcja f, Turek m, Turczynka f, tureckość f, turcyzm mrz
przysł. turecko
związki frazeologiczne:
siedzieć jak na tureckim kazaniusiedzieć po tureckugoły jak święty turecki
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: