turecki
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] turecki (język polski)
wymowa: IPA: [tuˈrɛʦ̑ʲci], AS: [turecʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) odnoszący się do państwa Turcja, wywodzący się z Turcji
rzeczownik, rodzaj męski
odmiana: lp turecki m, turecka f, tureckie n; lm tureccy mosob., tureckie nmosob. przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. Turcja, Turek
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) Turkish
- białoruski: (1.1) турэцкі
- czeski: (21) turečtina
- francuski: (1.1) turc
- grecki: (1.1) τούρκικος
- hiszpański: (1.1) turco
- islandzki: (1.1) tyrkneskur
- koreański: (2.1) 터키어
- niemiecki: (1.1) türkisch
- portugalski: (1.1) turco
- szwedzki: (1.1) turkisk; (2.1) turkiska w
- turecki: (1.1) Türkçe
- włoski: (1.1) turco
