urok

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podobna pisownia Podobna pisownia: úrok

urok (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈurɔk], AS[urok]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) książk. to, co wywiera przyjemne wrażenie[1]
(1.2) według wierzeń ludowych negatywna siła magiczna mogąca komuś lub czemuś szkodzić[1]
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1) Ta jednoaktówka dodała jeszcze uroku całemu przedstawieniu.
(1.2) Rzuciwszy urok czarownica rechocząc odleciała na miotle.
składnia:
kolokacje:
(1.1) nieopisany / niezwykły urok • tajemniczy urok • uroki wiosny / lata / jesieni / zimy • uroki wsi
(1.2) diabelski / szatański / zły urok • odczyniać / zamawiać urok • zdejmować uroki
synonimy:
(1.1) czar; książk. charme[2][3], szarm[2], gracja, urokliwość, magiczność, powab, wdzięk
(1.2) czar, zło, magia
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) piękno
(1.2) zjawisko nadprzyrodzone
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. uroczysko n
przym. uroczy, urokliwy
przysł. uroczo, urokliwie
czas. zauroczyć dk.
związki frazeologiczne:
jak nie urok, to przemarsz wojsk / pot. jak nie urok, to sraczkana psa urok / przest. na psa urokirzucić urok / rzucić uroki
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 hasło urok w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. 2,0 2,1 szarm w: Poradnia Językowa PWN.
  3. hasło charme w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.

urok (język wepski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) lekcja, wykład
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
ros. урок
uwagi:
źródła: