charme
charme (język polski)
[edytuj]- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- odmiana:
- (1.1) blm[2],
przypadek liczba pojedyncza mianownik charme dopełniacz charme'u[3] celownik charme'owi biernik charme narzędnik charme'em miejscownik charmie wołacz charmie
- przykłady:
- (1.1) Ta narzucona sobie rezerwa sprawia jednak, że przestawanie z takim młodzieńcem ma swoisty charme[4].
- (1.1) (…) był pełen osobistego charme, lubił żartować z panem inspektorem, a niemiecki znał wybornie[5].
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) wdzięk
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Hasło „charme” w: Encyklopedia PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑
Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.
- ↑ Hasło „charme” w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.
- ↑ Tadeusz Dołęga Mostowicz, Pamiętnik Pani Hanki, 1939, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
- ↑ Stefan Ernest, O wojnie wielkich Niemiec z Żydami Warszawy : 1939-1943, 2003, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
charme (język francuski)
[edytuj]- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Mirosława Słobodska, Słownik francusko-polski polsko-francuski, Harald G, 2007, ISBN 978-83-7423-939-4, s. 71.
charme (interlingua)
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła: