śmiały

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

śmiały (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈɕmʲjawɨ], AS[śmʹi ̯au̯y], zjawiska fonetyczne: zmięk. i → j   wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) książk.  odważny, lubiący podejmować ryzyko
(1.2) książk.  pewny siebie, czujący się swobodnie w kontaktach z ludźmi
(1.3) książk.  charakterystyczny dla człowieka pewnego siebie
(1.4) książk.  świadczący o czyjejś odwadze, skłonności do ryzyka
(1.5) książk.  nowatorski, przekraczający to, co przyjęte, akceptowane
(1.6) książk.  o zachowaniu, obyczajach: prowokujący, ocierający się o zgorszenie

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) człowiek cechujący się śmiałością

czasownik, forma pochodna

(3.1) 3. os.  lm  nm.-os.  przesz.  od: śmiać
odmiana:
(1.1-6)
(2.1)
(3.1) zob. : śmiać
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.3) śmiała wypowiedź
(1.4) śmiała wyprawa • śmiały postępek
(1.5) śmiały pomysł • śmiała idea • śmiałe zestawienie kolorystyczne
(1.6) śmiały dekolt / rozporek w spódnicy • śmiały żart • śmiała aluzja • śmiałe zdjęcie • śmiała scena filmowa
synonimy:
(1.1) odważny, nieustraszony
(1.2) rezolutny, pewny siebie
(1.5) nowatorski
(2.1) śmiałek
antonimy:
(1.1) bojaźliwy
(1.2) nieśmiały
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  śmiałość f , śmiałek m , nieśmiałość f 
czas.  śmieć
przysł.  śmiało
związki frazeologiczne:
śmiały do szaleństwaprzysłowie śmiałym szczęście sprzyja
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: