zwycięstwo

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

zwycięstwo (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃stfɔ], AS[zvyćũ̯stfo], zjawiska fonetyczne: zmięk. utr. dźw. nazal. asynch. ę  
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) sukces (najczęściej w walce), zwalczenie nieprzyjaciela, pokonanie konkurencji
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Jan III Sobieski odniósł zwycięstwo nad Turkami pod Chocimiem.
składnia:
kolokacje:
(1.1) przyczynić się do zwycięstwa, decydować o zwycięstwie, ku zwycięstwu, zasłużone/moralne zwycięstwo, odnieść zwycięstwo
synonimy:
(1.1) wygrana, triumf, tryumf, wiktoria
antonimy:
(1.1) przegrana, porażka, fiasko, klęska
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas.  zwyciężać (zwyciężyć)
rzecz.  zwycięzca, zwyciężczyni
związki frazeologiczne:
pyrrusowe zwycięstwomieć zwycięstwo w kieszeni
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: