trącić

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
(Przekierowano z trącić się)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: tracić

trącić (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈtrɔ̃ɲʨ̑iʨ̑], AS[trõńćić], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.asynch. ą  wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik przechodni dokonany (dk. trącać)

(1.1) zob. trącać

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

(2.1) wydzielać lekki zapach, raczej nieprzyjemny

czasownik zwrotny dokonany trącić się (dk. trącać się)

(3.1) zob. trącać się
(3.2) pot. zob. trącać się
odmiana:
(1-3) koniugacja VIa
przykłady:
(1.1) Nie wiem, co mi strzeliło do głowy, ale widząc jakieś dwie porządnie ubrane kobiety, podszedłem do nich i zapytałem, czy nie wiedzą, gdzie można by tu przenocować. Jedna z nich z miejsca odpowiedziała, że u niej. Robert mnie trącił, ale postanowiłem brnąć dalej.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. trącenie n, trącanie n
czas. trącać ndk.
związki frazeologiczne:
trącić myszką
przysłowie: czym skorupka za młodu nasiąknie, tym na starość trąci
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: trącać
źródła:
  1. Andrzej Bobkowski, Szkice piórkiem : (Francja 1940-1944), 1957