szewc

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

szewc (język polski)[edytuj]

szewc (1.1)
szewc (2.1)
wymowa:
IPA[ʃɛfʦ̑], AS[šefc], zjawiska fonetyczne: wygł. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) rzem. człowiek, który ręcznie robi i naprawia buty; zob. też szewstwo w Wikipedii

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) środ. druk. błąd łamania tekstu, polegający na pozostawieniu na końcu łamu samotnego pierwszego wiersza akapitu[1][2]; zob. też szewc (DTP) w Wikipedii
(2.2) przest. pot. lin[3]
(2.3) przest. pot. ciernik[3]
(2.4) przest. bułka groszowa z mąki żytniej[3]
odmiana:
(1.1)
(2.1-3)
przykłady:
(1.1) Muszę zanieść te buty do szewca.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) gw. lwow. szwydryga; przest. kamasznik
(2.1) sierota
(2.3) koluszczka, koluszka
(2.4) szewski placek
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) rzemieślnik
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. szewstwo n, szewcowa f, szewcówna f
forma żeńska szewczyni[3]
zdrobn. szewczyk m
przym. szewski
związki frazeologiczne:
kląć jak szewc
pić jak szewc
był szewc, który nie pijał (rzecz niebywała)
pilnuj szewcze kopyta
szewc bez butów chodzi
zobacz też: szewski
etymologia:
uwagi:
w znaczeniu (2.1) używany jest czasem termin bękart
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło szewc, sierota w: Jacek Mrowczyk, Niewielki słownik typograficzny, s. 105, Czysty Warsztat, 2008, ISBN 978-83-89945-20-4.
  2. Bartosz Miller, Edytor tekstu, Katedra Mechaniki Konstrukcji WBiIŚ, Politechnika Rzeszowska, s. 28.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło szewc w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. 6, s. 615, Warszawa 1900–1927.