bułka

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

bułka (język polski)[edytuj]

bułka (1.1)
bułki (1.3)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈbuw.ka], AS[buu̯ka]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wypiek o niewielkich rozmiarach; zob.  też bułka w Wikipedii
(1.2) slang.  wspinaczkowy mięsień, siła mięśni
(1.3) pot.  fałda skóry wystająca spod biustonosza pod pachą
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Poszedłem do sklepu kupić bułki na śniadanie.
składnia:
kolokacje:
bułka paryska • bułka wrocławska • bułka pszenna • bułka razowa • bułka żytnia • bułka maślana • bułka drożdżowa • bułka słodka • bułka tartaświeża bułka • czerstwa bułka • sucha bułka • bułka z makiem / sezamem / wędliną / masłem / serem • bułka na parzezakalec w bułce • kupić bułkę • najeść się bułką • piec bułki • iść po bułki • karmić bułką • przekroić bułkę • smarować bułkę czymś • bułka na mleku • bułka Dukana
synonimy:
(1.1) grahamka, kajzerka, rogal, bagietka; reg.  weka
(1.2) mięsień, muskuł, pot.  muł
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  bułczanka, bułczarka, bułczak, bułkarz, bułkowanie, zdrobn.  bułeczka, zgrub.  buła
czas.  bułkować
przym.  bułczany, bułkowy, bułeczny
związki frazeologiczne:
bułka z masłemco zarobił na bułkach, stracił na rogalachdobra i bułka przy chlebiepiec przy czymś własne bułkiiść jak świeże bułkikiedy się chleba nie naje, to bułką nie nasycichleb stracił, a bułki nie znalazłkto gardzi chlebem, nie będzie miał i bułkilepszy własny chleb, niż pożyczona bułkarzucił się jak Żyd na stare bułkibułka z bananem
etymologia:
(1.1) łac.  bulla (pieczęć, pęcherzyk, guz)[1]
uwagi:
tłumaczenia:
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: mięsień
źródła:
  1. hasło bula w: Aleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, Kraków, Krakowska Spółka Wydawnicza, 1927.