rzemieślnik

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

rzemieślnik (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ʒɛ̃ˈmʲjɛ̇ɕl̥ʲɲik], AS[žẽmʹi ̯ėśl̦ʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.podw. art.nazal.i → j 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba uprawiająca rzemiosło (zajmująca się drobną wytwórczością lub naprawą, posiadająca warsztat rzemieślniczy)
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Pan Jan to wykwalifikowany i ceniony rzemieślnik.
składnia:
kolokacje:
(1.1) doświadczony / dobry / solidny / kiepski rzemieślnik
synonimy:
(1.1) rękodzielnik
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. rzemiosło n, rzemieślnictwo n
forma żeńska rzemieślniczka f
przym. rzemieślniczy
przysł. rzemieślniczo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: Indeks:Polski - Zawody
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło rzemieślnik w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.