sumiątko

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

sumiątko (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) pot. młody, niedorosły sum
(1.2) pot. iron. zdrobn. od sumienie
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Według moich obserwacji na rzece Siti, jednym z dopływów rzeki Mołogi sumiątka trzymają się tutaj przez pierwszy okres na bystrzynach, za kamieniami, w towarzystwie ślizów, piskorzy i głowaczy, którymi po miesiącu lub dwóch zaczynają się żywić[1].
(1.2) Zastanawiam się, gdzie podziewa się tak wrażliwe sumiątko farmaceutów, kiedy bez oporów polecają biednym na oko emerytom cudowne preparaty na serce[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(1.1)
rzecz. sum m, sumik m
przym. sumiasty
(1.2)
rzecz. sumienie n, sumienność ż
przym. sumienny
przysł. sumiennie
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. sum + -i- + -ątko
(1.2) pol. sumienie
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 z Internetu