sumienność

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

sumienność (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha osoby, która rzetelnie wypełnia swoje obowiązki
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) obowiązkowość, pieczołowitość, pilność, rzetelność, skrupulatność, staranność; książk. akrybia; przest. reg. akuratność
antonimy:
(1.1) niesumienność, nieobowiązkowość, nierzetelność, niestaranność; przest. reg. nieakuratność
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. sumienie n
przym. sumienny
przysł. sumiennie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: