puder

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: Puderpuuderpúder

puder (język polski)[edytuj]

puder (1.1)
puder (1.1) w kamieniu
puder (1.3)
wymowa:
IPA[ˈpudɛr], AS[puder]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) kosmet. kosmetyk o charakterystycznej kruchej i sypkiej konsystencji, służący do pielęgnacji i upiększania skóry, najczęściej twarzy; zob. też puder w Wikipedii
(1.2) med. farm. sypka postać leków stosowanych w leczeniu schorzeń skóry
(1.3) spoż. kulin. sproszkowany cukier
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Używa pani zbyt dużo pudru, co powoduje zmęczenie skóry.
(1.3) To ciasto będzie jeszcze lepsze, jeśli posypiemy je pudrem.
składnia:
kolokacje:
(1.1) puder sypki • puder w kamieniu / w kulkach
(1.3) cukier puder
synonimy:
(1.1) st.pol. farba[1]
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) kosmetyk
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. pudrować ndk., przypudrować dk., upudrować dk.
rzecz. puderniczka ż, pudernica ż, pudrowanie n, przypudrowanie n, upudrowanie n, popudrowanie n
związki frazeologiczne:
puder formierski
etymologia:
franc. poudre
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Kosmetyka
tłumaczenia:
(1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: cukier puder
źródła:
  1. Zuzanna Krótki, Leksemy oznaczające perfumy i kremy do pielęgnacji ciała w dobie staro- i średniopolskiej, w: Prace Językoznawcze, XIX/3, 2017, s. 124.

puder (język estoński)[edytuj]

puder (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) owsianka
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

puder (język szwedzki)[edytuj]

puder (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) kosmet. puder[1][2]
odmiana:
(1.1) ett puder, pudret; blm
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) ansiktspuderpuderdosapudersocker
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Lexin, Språkrådets lexikon, Institutet för språk och folkminnen
  2. Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, s. 373, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, 1998, ISBN 83-01-12412-1.