kolej

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

kolej (język polski)[edytuj]

kolej (1.1)
wymowa:
IPA[ˈkɔlɛj], AS[kolei ̯] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) środek transportu lądowego wytyczony torem lub liną; zob.  też kolej w Wikipedii
(1.2) następstwo zdarzeń według ustalonego porządku
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Era kolei żelaznej zaczęła się w XIX wieku.
(1.1) Związkowcy zapowiadają strajk na kolei.
(1.2) Dzisiaj twoja kolej zmywania naczyń.
składnia:
(1.1) pracować na +D.  jechać +N. 
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(1.1) rzecz.  kolejarz m , kolejka f , kolejnictwo m 
przym.  kolejowy, kolejarski
przysł.  kolejowo
(1.2) rzecz.  kolejność m , kolejka f , kolejkowanie m 
przym.  kolejny
przysł.  kolejno
czas.  kolejkować
związki frazeologiczne:
(1.1) kolej żelaznakolej normalnotorowakolej wąskotorowakolej szerokotorowakolej górskakolej linowakolej drezynowaKolej Transsyberyjska
(1.2) po koleikoleje losu
etymologia:
pol.  koło[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Jan Rozwadowski, O zjawiskach i rozwoju języka, „Język Polski” nr 5, listopad-grudzień 1921, s. 1-11.

kolej (język czeski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) tor kolejowy
(1.2) akademik, dom akademicki
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: