przeznaczyć

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

przeznaczyć (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[pʃɛˈznaʧ̑ɨʨ̑], AS[pšeznačyć], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.
znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) aspekt dokonany od: przeznaczać
odmiana:
(1.1) zob. przeznaczać
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. przeznaczanie n, przeznaczenie n, przeznaczona ż
czas. przeznaczać ndk.
związki frazeologiczne:
śmierć i żona od Boga przeznaczona
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: przeznaczać
źródła: