Przejdź do zawartości

konserwatywny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

konserwatywny (język polski)

[edytuj]
wymowa:
IPA: [ˌkɔ̃w̃sɛrvaˈtɨvnɨ], AS: [kõũ̯servatyvny], zjawiska fonetyczne: nazal.samogł.+n/m+szczelin.akc. pob.
znaczenia:

przymiotnik relacyjny

(1.1) polit. związany z konserwatyzmem, charakterystyczny dla konserwatyzmu lub konserwatystów

przymiotnik jakościowy

(2.1) zachowawczy, nie lubiący zmian
odmiana:
(1.1)
(2.1)
przykłady:
(1.1) W małej, konserwatywnej społeczności był on szykanowany z uwagi na transpłciowość, więc rodzina, dbając o zdrowie psychiczne dzieci, podjęła decyzję o przeprowadzce[1].
(1.1) Opowiadam im o wybuchu islamofobii w Polsce, o tym, że stała się popularną strawą umysłową dla konserwatywnej i nawet liberalnej części inteligencji[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) tradycjonalistyczny
(2.1) zakrzepły, zasklepiały, zastygły
antonimy:
(1.1) antykonserwatywny, liberalny
hiperonimy:
(1.1) prawicowy
hiponimy:
(2.1) zacofany, ortodoksyjny
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. konserwatyzm m, konserwatysta m, konserwatystka ż, konserwa ż, konserwowanie n, zakonserwowanie n, konserwant m, konserwator m, konserwatorka ż, konserwacja ż
czas. konserwować ndk., zakonserwować dk.
przym. konserwowy, konserwatorski
przysł. konserwatywnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: