księga

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

księga (język polski)[edytuj]

księga (1.1)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈcɕɛ̃ŋɡa], AS[ḱśŋga], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.asynch. ę 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) opasła książka
(1.2) część dzieła literackiego
(1.3) rejestr, zbiór dokumentów
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.2) Dzisiaj na mszy świętej czytano z Księgi Hioba.
składnia:
kolokacje:
(1.1) Czerwona Księgaksięgozbiórpięcioksiąg
(1.2) Księga Abdiasza / Aggeusza / Amosa / Daniela / Estery / Ezdrasza / Ezechiela / Habakuka / Hioba / Koheleta / Izajasza / Jeremiasza / Joela / Jonasza / Jozuego / Kapłańska / Liczb / Malachiasza / Micheasza / Nahuma / Nehemiasza / Ozeasza / Powtórzonego Prawa / Przysłów / Psalmów / Rodzaju / Rut / Sędziów / Sofoniasza / Wyjścia / Zachariasza
(1.3) księga wieczystaksięga rachunkowa
synonimy:
(1.2) tom
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) publikacja, publikacja, literacka
hiponimy:
(1.2) akapit, rozdział, werset
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. księgarnia ż, księgarz m, księgarstwo n, księgowość ż, księgowy m, księgowa ż, księgowanie n
zdrobn. książka ż, książeczka ż
czas. księgować ndk., zaksięgować dk.
przym. książkowy, księgarski, księgowy
związki frazeologiczne:
biała księgaczarna księgazłota księgaczytać jak w otwartej księdzeklasztor bez ksiąg, twierdza bez broni
etymologia:
prasł. *kъnъ – kloc drewna; por. knieja; do XVI wieku tylko w liczbie mnogiej[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Jakie jest pochodzenie słowa książka? w: Poradnia językowa UŚ.