utrzymanie

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

utrzymanie (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌuṭʃɨ̃ˈmãɲɛ], AS[uṭšỹmãńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.udziąs.nazal.-ni…akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzecz. odczas. od: utrzymać
(1.2) środki, pieniądze niezbędne do życia
(1.3) wyżywienie; czasem także: możliwość pobytu, noclegu
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Utrzymanie tego ciężaru okazało się dla niego niemożliwe.
(1.2) Ta praca jest jedynym źródłem utrzymania całej naszej rodziny.
(1.2) Były mąż daje mi na utrzymanie zaledwie trzysta złotych.
(1.3) Opiekował się staruszką w zamian za utrzymanie.
składnia:
kolokacje:
(1.2) źródło utrzymania • środki na utrzymanie • dawać komuś na utrzymanie
(1.3) zapewnione utrzymanie
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. trzymać, utrzymać dk., utrzymywać ndk.
rzecz. utrzymywanie n, utrzymanek m, utrzymanka f
związki frazeologiczne:
być na utrzymaniupozostawać na utrzymaniumieć na utrzymaniu
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: