polano

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

polano (język polski)[edytuj]

polana (1.1)
płonące polano (1.1)
wymowa:
IPA[pɔˈlãnɔ], AS[polãno], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) przest. kawał drewna przeznaczony na opał
(1.2) środ. łow. ogon wilka

rzeczownik, forma fleksyjna

(2.1) W. lp od: polana

czasownik, forma fleksyjna

(3.1) forma bezosobowa czasu przeszłego od: polać
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Jedna zapalone polano z komina schwyciła i z nim jak z gorejącą chorągwią w obronnej postawie stanęła; druga wiadro pełne wody ku ziemi chyliła, trzecia zydel przyciągnęła i drzwi nim przywaliła[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) bierwiono, głownia, klocek, kłoda, szczapa
(1.2) wiecha
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.
zdrobn. polanko n
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. E. Orzeszkowa, W zimowy wieczór