polana

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

polana (język polski)[edytuj]

polana (1.1)
wymowa:
IPA[pɔˈlãna], AS[polãna], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pozbawione drzew miejsce w lesie; zob. też polana w Wikipedii

rzeczownik, rodzaj nijaki, forma fleksyjna

(2.1) M., B. i W. lm od: polano

czasownik, forma fleksyjna

(3.1) imiesłów przymiotnikowy bierny, rodzaj żeński, od czasownika: polać
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Las był tak gęsty, że niebo można było zobaczyć dopiero po wejściu na polanę.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. zdrobn. polanka
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) źródłosłów dla pol. Polanica[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Maria Malec, Słownik etymologiczny nazw geograficznych Polski, s. 195, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2003, ISBN 83-01-13857-2.