kawał

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

kawał (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈkavaw], AS[kavau̯] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zgrub. od kawałek
(1.2) pot. dowcip, śmieszna historyjka
(1.3) psikus
odmiana:
(1.1)
(1.2)
przykłady:
(1.1) Ukroił sobie kawał chleba do zupy.
(1.2) Powiedział bardzo śmieszny kawał.
składnia:
kolokacje:
(1.2) opowiadać / opowiedzieć / powiedzieć kawał
(1.3) zrobić / wyciąć / wywinąć komuś kawał
synonimy:
(1.2) wic, dowcip, żart, anegdota
(1.3) psikus
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kawałek m, kawalarstwo n, kawalarz m
zdrobn. kawałeczek
czas. kawałkować ndk.
związki frazeologiczne:
kawał z brodąlepszy pewny kawał chleba niż niepewna sztuka ciasta
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: kawałek
źródła:
  1. 1,0 1,1 publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.