opłotek
opłotek (język polski)
[edytuj]
- wymowa:
- ⓘ
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) rzad. wąska droga lub przejście przebiegające między dwoma płotami
- (1.2) rzad. miejsce ogrodzone płotem[1]
- (1.3) rzad. łow. ogrodzone miejsce do którego zwabia się zwierzynę, w szczególności wilki[1]
- (1.4) rzad. wiejski drewniany płot z chrustu lub żerdzi[2]
- odmiana:
- (1.1-4)[3]
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik opłotek opłotki dopełniacz opłotka opłotków celownik opłotkowi opłotkom biernik opłotek opłotki narzędnik opłotkiem opłotkami miejscownik opłotku opłotkach wołacz opłotku opłotki
- przykłady:
- (1.4) Gdy ojciec odszedł po psa o podwójnym wzroku, a znużona matka na progu przysiadła, ochrypła od wołania i przemarznięta od nocnego chłodu, przez opłotek przeskoczył obcy, ten sam, który wczoraj tak nagle na przedwieczerz wpadł do chaty[4].
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- tłumaczenia:
- źródła:
- 1 2
Hasło „opłotek” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - 1 2 Hasło „opłotek” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.
- ↑ Hasło „opłotek” w: Marcin Woliński, Zygmunt Saloni, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego, wyd. IV, Warszawa 2020.
- ↑ Ewa Nowacka, Siedmioróg, 1993, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
