wzrok

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

wzrok (język polski)[edytuj]

wzrok (1.1)
badanie wzroku (1.1)
wymowa:
IPA[vzrɔk], AS[vzrok]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) zmysł umożliwiający patrzenie, widzenie; zdolność do postrzegania rzeczywistości za pomocą oczu; zob.  też wzrok w Wikipedii
odmiana:
przykłady:
(1.1) Noszę okulary, ponieważ mam wadę wzroku.
(1.1) Badałem wzrok miesiąc temu.
składnia:
kolokacje:
(1.1) mieć dobry / doskonały / zły / słaby wzrok • stracić / odzyskać wzrok • psuć wzrok
synonimy:
(1.1) oko, spojrzenie
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  wzrokowiec m , dalekowzroczność f , krótkowzroczność f 
przym.  wzrokowy, dalekowzroczny, krótkowzroczny
przysł.  wzrokowo, dalekowzrocznie, krótkowzrocznie
związki frazeologiczne:
bazyliszkowy wzrokobrzucić kogoś wzrokiemsięgać wzrokiemsokoli wzrok
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: