żerdź

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

żerdź (język polski)[edytuj]

trzy ptaki na żerdzi (1.1)
wymowa:
IPA[ʒɛrʲʨ̑], AS[žerʹć], zjawiska fonetyczne: zmięk.wygł. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) długa, prosta gałąź lub cienki pień
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Nieruchomości te zamykały z dwu stron prostokątny dziedziniec, którego dwa inne boki tworzył płot z żerdzi.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) tyczka
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. żerdzianka ż, żerdziowina ż, żerdziowanie n
zdrobn. żerdka ż
czas. żerdziować ndk.
przym. żerdziowy, żerdziany
związki frazeologiczne:
etymologia:
prasł. *žŕ̥dь < prasł. *gĭrdĭ → 'cienki drąg, używany początkowo do budowy ogrodzenia'[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. B. Prus: Anielka.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło żerdź w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.