obrus

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

obrus (język polski)[edytuj]

obrus (1.1) na stole
wymowa:
IPA[ˈɔbrus], AS[obrus] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) wykończony i zazwyczaj zdobiony materiał używany do przykrycia jadalnego stołu; zob. też obrus w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Ubrał się i poszedł do sąsiednich pokojów przechodząc przez stołowy, w którym wisząca u sufitu lampa rozrzucała ostre, białe światło na stół okrągły, nakryty obrusem i zastawiony filiżankami, i na samowar błyszczący[1].
składnia:
kolokacje:
(1.1) biały / haftowany / lniany / wyszywany obrus
synonimy:
(1.1) reg. śl. tisztuch
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) serweta, bieżnik
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. brus m
zdrobn. obrusik m, obrusek m
przym. obrusowy
czas. bruszyć
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. W. Reymont: Ziemia obiecana

obrus (język słowacki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) obrus
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) ľanový / plátený obrus • biely obrus • čistý obrus • prikryť stôl obrusom • prestrieť na stôl obrus
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: