bieżnik

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

bieżnik (język polski)[edytuj]

bieżnik (1.1)
bieżnik (1.2)
wymowa:
IPA[ˈbʲjɛʒʲɲik], AS[bʹi ̯ežʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.i → j 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) mot. zewnętrzna, ochronna warstwa opony z wgłębieniami na powierzchni, które poprawiają jej przyczepność; zob. też bieżnik (motoryzacja) w Wikipedii
(1.2) podłużna serweta na ławę lub stół
(1.3) żegl. urządzenie do podnoszenia ciężarów[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) bieżnia
(1.2) laufer
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
(1.1) opona
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. biegacz mzw/mos, bieżnikowanie n, bieżnikownia ż, bieg mrz, bieżnia ż
czas. bieżyć, bieżnikować ndk., bieżeć
przym. bieżący, bieżnikowy, biegowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło bieżnik w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.