nakrywać

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

nakrywać (język polski)[edytuj]

oni nakrywają (1.1) chorego kocem
kobieta nakrywa (1.1) do stołu
wymowa:
IPA[naˈkrɨvaʨ̑], AS[nakryvać]
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. nakryć)

(1.1) kłaść coś na wierzchu czegoś / kogoś, osłaniając to
(1.2) układać na stole, przed posiłkiem, zastawę, sztućce, serwetki itp.
(1.3) przyłapywać, zastać kogoś na czymś występnym lub wstydliwym

czasownik zwrotny niedokonany nakrywać się (dk. nakryć się)

(2.1) kłaść coś na samym sobie
(2.2) kryć, skrywać samego siebie zbyt długo lub zbyt często
odmiana:
(1.1-3) koniugacja I
(2.1-2) koniugacja I
przykłady:
składnia:
(1.1) nakrywać + N.
(1.2) nakrywać do + D.
(1.3) nakrywać na + Ms.
(2.1) nakrywać się + N.
kolokacje:
(1.1) nakryć garnek / rondel / patelnię pokrywką • nakrywać kogoś kołdrą / kocem / pledem • nakrywać głowę czapką / kapeluszem
(1.2) nakrywać do stołu / do stolika • nakrywać do śniadania / do obiadu / do kolacji / do bankietu / przyjęcia
(1.3) nakrywać złodzieja na gorącym uczynku • nakrywać kogoś na zdradzie / na oszustwie / na dłubaniu w nosie
(2.1) nakrywać się kołdrą / kocem / pledem
synonimy:
(1.1) przykrywać, nakładać
(1.3) przyłapywać
(2.1) przykrywać się
antonimy:
(1.1) odkrywać
(2.1) odkrywać się, rozkrywać się
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. nakrywanie n, nakrycie n, nakrywa ż, nakryw m, nakrywka ż
czas. nakryć dk.
przym. nakrywkowy
związki frazeologiczne:
diabeł ogonem nakryłnakrywać ogniempóźno nakrywać studnię, gdy już w niej dziecko utonęło
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: