obrączka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

obrączka (język polski)[edytuj]

obrączki (1.3)
obrączki (1.5)
obrączka (1.6)
wymowa:
IPA[ɔbˈrɔ̃n͇ʧ̑ka], AS[obrõṇčka], zjawiska fonetyczne: udziąs.nazal.asynch. ą 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zdrobn. od: obręcz
(1.2) jubil. kółko ze szlachetnego metalu noszone na palcu jako ozdoba
(1.3) jubil. zob. obrączka ślubna[1]; zob. też obrączka ślubna w Wikipedii
(1.4) kółko używane do wzmacniania lub łączenia czegoś[1]
(1.5) koliste obramowanie wokół czegoś[1]
(1.6) ornit. opaska z napisem, zakładana na nogę ptakom w celu prowadzenia obserwacji[1]
odmiana:
przykłady:
(1.3) Obrączka po tylu latach z trudem schodzi z palca i zostawiła odcisk, który wskazuje moje miejsce na ziemi.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. obręcz ż, obrączkowanie n, obrączkowiec m
czas. obrączkować, zaobrączkować
przym. obręczowy, obrączkowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło obrączka w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.