rafa

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: Rafaraffarāfa

rafa (język polski)[edytuj]

rafa (1.1) koralowa
wymowa:
IPA[ˈrafa], AS[rafa]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zwykle podwodna przeszkoda wapienna powstała ze szkieletów organizmów morskich; zob. też rafa w Wikipedii
(1.2) przen. utrudnienie w osiągnięciu celu
(1.3) przest. zob. arfa
(1.4) gw. (Górny Śląsk) daw. urządzenie (żelazny grzebień) do obrywania główek lnu[1]
odmiana:
(1.1-4)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) rafa koralowa
synonimy:
(1.3) przesiewacz
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(1.1) przym. rafowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1-2) dolnoniem. ref[2]
(1.3) niem. Reif, Reifen (obręcz)[3]
(1.4) niem. Raufe[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Barbara i Adam Podgórscy, Słownik gwar śląskich, s. 242, Katowice, Wydawnictwo KOS, 2008, ISBN 978-83-60528-54-9.
  2. Hasło rafa I w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.
  3. Hasło rafa II w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.

rafa (język hiszpański)[edytuj]

wymowa:
IPA['r̄a.fa]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rozszczepienie kopyta końskiego
(1.2) przekop kanału irygacyjnego
odmiana:
(1) lm rafas
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) raza
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

rafa (język wilamowski)[edytuj]

rafa (1.2)
zapisy w ortografiach alternatywnych:
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) obrączka[1]
(1.2) obręcz
(1.3) mot. opona
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) gumirafa
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
por. niem. Reifen
uwagi:
źródła:
  1. Józef Latosiński, Monografia miasteczka Wilamowic: na podstawie źródeł autentycznych: z ilustracyami i mapką, s. 298, Kraków, Drukarnia Literacka pod zarządem L. K. Górskiego, 1909.