kurtka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

kurtka (język polski)[edytuj]

kurtki (1.1)
wymowa:
IPA[ˈkurtka], AS[kurtka] ?/i
podział przy przenoszeniu wyrazu: kurt•ka
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kraw. krótkie okrycie wierzchnie; zob. też kurtka w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Policja potwierdziła, że aresztowany mężczyzna miał pod kurtką pistolet i ponad 20 sztuk amunicji.
(1.1) Czterech panów i jedna dama jeździli, koń za koniem, wzdłuż ścian maneżu; na środku stał dyrektor zakładu, mężczyzna z miną wojskową, w granatowej kurtce, białych obcisłych spodniach i wysokich butach z ostrogami[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kurta ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: Indeks:Polski - Ubrania
tłumaczenia:
źródła:
  1. B. Prus: Lalka