Przejdź do zawartości

kita

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Podobna pisownia Podobna pisownia: kiittää • KiTa • Kita

kita (język polski)

[edytuj]
wiewiórka z rudą kitą (1.1)
konie dorożkarskie z kitami (1.2) z białych strusich piór
kita (1.3)
wymowa:
IPA: [ˈcita], AS: [ḱita], zjawiska fonetyczne: zmięk. ⓘ
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) puszysty ogon zwierzęcia (zwłaszcza lisa, wiewiórki[1])
(1.2) pęk piór lub włosia, używany jako ozdoba nakrycia głowy albo końskiej uprzęży
(1.3) kwiatostan niektórych roślin tworzący wiechę
(1.4) gw. (Śląsk Cieszyński) noga powyżej kolana[2]
odmiana:
(1.1-3)
 
przypadekliczba pojedynczaliczba mnoga
mianownikkitakity
dopełniaczkitykit
celownikkiciekitom
biernikkitękity
narzędnikkitąkitami
miejscownikkiciekitach
wołaczkitokity
przykłady:
(1.1) Orzechów nie gryzła wcale, tylko kitę kosmatą jak piórupusz podniósłszy, siedziała podobna do figurki, w symbol zadumania odlanej z miedzi[3].
(1.2) […] nad czołem konia kita z strusich piór […][4]
(1.3) Mraczewski już stał przy pannie Izabeli, zarumieniony jak wiśnia, pachnący jak kadzielnica, z pochyloną głową, jak kita wodnej trzciny[5].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. zdrobn. kitka ż
związki frazeologiczne:
odwalić kitę
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ Marek P. Krzemień, 1000 słów o łowiectwie, Wyd. MON, Warszawa 1986, s. 70.
  2. ↑ Słownik gwarowy Śląska Cieszyńskiego, red. Jadwiga Wronicz, Galeria „Na Gojach”, Ustroń 2010, ISBN 978-83-60551-28-8.
  3. ↑ Eliza Orzeszkowa, Co mówił stary klon?.
  4. ↑ Jędrzej Kitowicz, Opis obyczajów za panowania Augusta III.
  5. ↑ Bolesław Prus, Lalka, t. 1, rozdz. VII.

kita (język fiński)

[edytuj]
wymowa:
IPA: [ˈkitɑ]
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) paszcza
(1.2) anat. podniebienie
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

kita (język hiligaynon)

[edytuj]
wymowa:
znaczenia:

zaimek

(1.1) my[1]

czasownik

(2.1) widzieć, spostrzegać, spostrzec, zobaczyć[2]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. ↑ Cecile Motus, Hiligaynon Lessons, Рипол Классик, ISBN 5881879775, s. 57, 72.
  2. ↑ Cecile Motus, Hiligaynon Lessons, Рипол Классик, ISBN 5881879775, s. 376.

kita (język ilokano)

[edytuj]
wymowa:
znaczenia:

czasownik

(1.1) spostrzec, spostrzegać, widzieć, zobaczyć
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

kita (język indonezyjski)

[edytuj]
wymowa:
ⓘ ⓘ
znaczenia:

zaimek

(1.1) my[1]
(1.2) nasz[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
Źródło: „https://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=kita&oldid=8791816”