mnich

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podobna pisownia Podobna pisownia: Mnichmních

mnich (język polski)[edytuj]

mnich (1.1) prawosławny
mnisi (1.2) buddyjscy
wymowa:
IPA[mʲɲix], AS[mʹńiχ], zjawiska fonetyczne: zmięk. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) rel. członek zakonu lub zgromadzenia monastycznego
(1.2) rel. członek klasztornej wspólnoty religijnej w religiach niechrześcijańskich

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) bud. wypukła dachówka przypominająca w kształcie półokrągłe korytko, układana razem z mniszką[1]
(2.2) techn. urządzenie do utrzymywania pożądanego poziomu wody w danym zbiorniku (np. stawie)[1]
odmiana:
(1.1-2)
(2.1-2)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) w buddyzmie: bhikku, bhikkhu, bhiksiu, bhiksu, bhikszu, śramana
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) zakonnik
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Mniszków M., Mniszek m, Mniszkówna f, Mniszew m, miśkarz m, mniszenie n, miśkowanie n, Mnich m
zdrobn. mniszek m
forma żeńska mniszka f
czas. mniszyć ndk., miśkować ndk.
przym. mniszy, miniszy, mnisi
związki frazeologiczne:
kaptur / habit nie czyni mnichamnich mnichowi kaptura nie oberwiemnich niemowny, kot niełowny źle się miewająmnich niemowny, kot nie łowny, gach wstydliwy, gracz sprawiedliwy nigdy nic nie wskórająpoznać mnicha po kapturzekiedy się mnisi włóczą, deszczaby dom czysty zachować, nie trzeba ptaków i mnichów chowaćczęstochowscy mnisi – wielcy czarownicynie bądź jako mnich w Częstochowiemnich a baba, narzędzie diabła
etymologia:
(1.1-2, 2.1-2) st.czes. mnich < śwn. munich < łac. monicus < gr. μοναχόςodosobniony[2]
uwagi:
(1.1) por. zakonnik
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: zakonnik
źródła:
  1. 1,0 1,1 publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja hasło mnich w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Zenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 133, 134.

mnich (język czeski)[edytuj]

mnich (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski żywotny

(1.1) rel. mnich, zakonnik
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. mniška
przym. mnišský
związki frazeologiczne:
etymologia:
śwn. munich < łac. monicus < gr. μοναχός 'odosobniony[1]
uwagi:
źródła:
  1. Zenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 133, 134.