duchowy

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

duchowy (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[duˈxɔvɨ], AS[duχovy] wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) odnoszący się do sfery ducha
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Jej częste spowiedzi wynikały z głębokiej potrzeby duchowej.
składnia:
kolokacje:
(1.1) ćwiczenie duchowe • pociecha / potrzeba / rozterka duchowa • rozwój / wzrost duchowy
synonimy:
antonimy:
(1.1) cielesny, materialny
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. duchowieństwo n, dusznik m.-os., duchowny m.-os., duch m, duchowość f, dusza f
przym. duchowny
przysł. duchowo
związki frazeologiczne:
strawa duchowakierownik duchowy
etymologia:
(1) pol. duch + -owy
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: