zakonny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: zákonný

zakonny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[zaˈkɔ̃nːɨ], AS[zakõ•ny], zjawiska fonetyczne: nazal.gemin. wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) dotyczący zakonu, właściwy zakonowi, związany z zakonem, należący do zakonu
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Później między braćmi zakonnymi a księciem doszło do rozdźwięków, ponieważ sprzeciwiali się oni działalności politycznej i przygotowaniom do walki zbrojnej[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) klasztorny, monastyczny
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) duchowny
hiponimy:
(1.1) trynitarski
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. zakon m, zakonnik m, zakonnica ż
przym. pozakonny
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. zakon + -ny
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Marek Borucki, Polacy w Rzymie: od czasów Mieszka I do Jana Pawła II, 1995, Narodowy Korpus Języka Polskiego.