chów wsobny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

chów wsobny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈxuf ˈːsɔbnɨ], ASu• fsobny], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.wygł.gemin. wymowa ?/i
znaczenia:

fraza rzeczownikowa, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) biol. kojarzenie blisko spokrewnionych osobników; zob. też chów wsobny w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Chów wsobny w naturze nie jest zjawiskiem korzystnymczęsto prowadzi do ujawnienia niekorzystnych alleli recesywnych i zmniejszenia się różnorodności genetycznej populacji na skutek przyspieszonego dryftu genetycznego[1].
(1.1) Pseudohodowca (…) rozmnaża zwierzęta chore i z wadami genetycznymi. Oszczędza na kryciu, używając jako reproduktorów samce blisko spokrewnione z suką czy kotką, czyli stosując tzw. chów wsobny, prowadzący często do poważnych wad genetycznych[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) kojarzenie krewniacze
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: