inavel

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

inavel (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) biol. rozmnażanie między spokrewnionymi osobnikami, chów wsobny[1][2]
(1.2) przen. wzajemne popieranie się w zamkniętej grupie[2]
odmiana:
(1) en inavel, inaveln; blm
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
szw. in + avelw + hodowla
uwagi:
źródła:
  1. Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, s. 217, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, 1998, ISBN 83-01-12412-1.
  2. 2,0 2,1 Svensk ordbok, hasło "inavel"