tzw.
Wygląd
tzw. (język polski)
[edytuj]- wymowa:
- ‹tak zwany› lub ‹tak zwana› lub ‹tak zwane›, IPA: [ˈtaɡ ˈzvãnɨ] lub [ˈtaɡ ˈzvãna] lub [ˈtaɡ ˈzvãnɛ], AS: [tag zvãny] lub [tag zvãna] lub [tag zvãne], zjawiska fonetyczne: nazal.• udźw. międzywyr. ⓘ
- znaczenia:
skrót
- (1.1) = tak zwany
- przykłady:
- (1.1) Wielkie znaczenie dla biblijnej opowieści o ludzie wybranym, jakie przypisuje się Jakubowi, wynika z faktu, że dwunastu jego synów (Ruben, Symeon, Lewi, Juda, Issachar, Zabulon, Józef, Beniamin, Dan, Neftali, Gad, Aser) dało początek tzw. dwunastu plemionom Izraela, po tym, jak sam Jakub zyskał to imię - Izrael, a jego potomkowie od tego czasu będą nazywać siebie Bnej Izrael, Izraelici, synowie Izraela[1].
- (1.1) Pan feudalny, czyli tzw. senior, miał wielu wasali.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) so-called
- czeski: (1.1) tzv. (tak zvaný, takzvaný)
- duński: (1.1) såk. (såkaldt)
- esperanto: (1.1) t.n., t. n.
- francuski: (1.1) soi-disant
- niemiecki: (1.1) sog. (so gennant)
- rosyjski: (1.1) т.н. (так называемый)
- słowacki: (1.1) tzv.
- szwedzki: (1.1) s.k. (så kallad)
- ukraiński: (1.1) т.з. (так званий)
- włoski: (1.1) così detto
- źródła:
- ↑ Agnieszka Zagner, Na początku była obietnica, „Polityka nr 1”, 2008-05-07, Narodowy Korpus Języka Polskiego.