absolutny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: absolútny

absolutny (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˌapsɔˈlutnɨ], AS[apsolutny], zjawiska fonetyczne: utr. dźw. akc. pob. 
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) całkowity, zupełny, bezwzględny
(1.2) niekwestionowany
(1.3) filoz.  istniejący obiektywnie
(1.4) oparty na zasadach absolutyzmu lub rządzący według tych zasad
(1.5) fiz.  w skali Kelvina
odmiana:
nie stopniuje się
przykłady:
(1.4) Iwan jest władcą absolutnym.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) całkowity, kompletny, zupełny, totalny, pełny
(1.2) niewątpliwy, niepodważalny, bezwzględny, bezdyskusyjny, bezwyjątkowy, wszechstronny
(1.4) absolutystyczny, samowładny, nieograniczony, wszechwładny, despotyczny, autokratyczny, dyktatorski, dążący do samowładztwa
(1.5) bezwzględny
antonimy:
(1.1) niezupełny, niepełny, niekompletny, niecałkowity
(1.3) względny, uwarunkowany
(1.4) demokratyczny, parlamentarny, konstytucyjny
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  absolwent, absolucja, absolut, absolutyzm, absolutorium
przysł.  absolutnie
związki frazeologiczne:
(1.1) absolutny spokójabsolutne zero
etymologia:
łac.  absolutus (zupełny, bezwzględny)[1][2]; źródłosłów dla ros.  абсолютный[3]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Mirosław Bańko, Lidia Drabik, Lidia Wiśniakowska, Słownik spolszczeń i zapożyczeń, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007, ISBN 978-83-01-15121-8.
  2. hasło absolutny w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. Wiesław Witkowski, Nowy słownik zapożyczeń polskich w języku rosyjskim, s. 1, Kraków, Universitas, 2006, ISBN 83-242-0736-8.