absolutyzm

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

absolutyzm (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌapsɔˈlutɨsm̥], AS[apsolutysm̦], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.wygł.akc. pob., wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) polit. monarchia nieograniczona; zob. też absolutyzm władzy w Wikipedii
(1.2) filoz. pogląd, według którego takie wartości, jak prawda, dobro, piękno niezmienne, wieczne i niezależne od człowieka; zob. też absolutyzm w Wikipedii
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) absolutyzm carski • absolutyzm francuski / klasyczny / ludwikowskiabsolutyzm oświecony • absolutyzm państwowy • absolutyzm władzyprzeciwnik / zwolennik absolutyzmu • wiek absolutyzmu • wprowadzać absolutyzm
(1.2) absolutyzm moralny • absolutyzm poznawczy
synonimy:
(1.1) samowładztwo, jedynowładztwo, samodzierżawie, autokratyzm, autokracja, autarchia
antonimy:
(1.1) demokracja
(1.2) relatywizm
hiperonimy:
(1.1) monarchia, władza
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. absolucja ż, absolut mos/mrz, absolutność ż, absolutorium n, absolutysta mos, absolutystka ż, absolutyzacja ż, absolutyzowanie n, absolwenckość ż, absolwent mos, absolwentka ż, absolwowanie n, zabsolutyzowanie n
czas. absolutyzować ndk., absolwować ndk., zabsolutyzować dk.
przym. absolutny, absolutoryjny, absolutystyczny, absolwencki
przysł. absolutnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. absolutisme < łac. absolutus[1]
uwagi:
  1. 1,0 1,1 Należy do grupy rzeczowników, w których końcówkę zapisywaną w Ms. i W. lp jako „-zmie” wymawia się alternatywnie jako „-zmie” albo „-źmie”.
tłumaczenia:
źródła:
  1. Mirosław Bańko, Lidia Drabik, Lidia Wiśniakowska, Słownik spolszczeń i zapożyczeń, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007, ISBN 978-83-01-15121-8.