opierać

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

opierać (język polski)[edytuj]

kobiety opierają (1.1) kogoś
mężczyzna opiera się (2.1) o ścianę
wymowa:
IPA[ɔˈpʲjɛraʨ̑], AS[opʹi ̯erać], zjawiska fonetyczne: zmięk.i → j  wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. oprać)

(1.1) prać komuś ubrania, bieliznę
(1.2) przystawiać coś do czegoś, przysuwać tak, aby dotykało czegoś, np. aby się nie przewróciło, podtrzymywać, wspierać
(1.3) brać coś za podstawę, uzasadniać coś czymś

czasownik zwrotny niedokonany opierać się (dk. oprzeć się)

(2.1) mieć podporę, podstawę oparcie w czymś
(2.2) przeciwstawiać się, stawiać opór

czasownik zwrotny niedokonany opierać się (dk. oprać się)

(3.1) prać sobie ubrania
odmiana:
(1.1-3) koniugacja I
(2.1-2) (3.1) koniugacja I
przykłady:
(2.1) Ta budowla opiera się na solidnych fundamentach.
(2.1) Moja strategia życiowa opiera się na założeniach filozoficznych.
(2.1) Opierał się o ścianę i patrzył w dół.
(2.2) Obrońcy ogromnej twierdzy znajdującej się na szczycie góry długo opierali się atakom wrogów.
składnia:
kolokacje:
(2.1) opierać się o mur • opierać się o barierkę
(2.2) opierać się komuś • opierać się czemuś • opierać się pokusie
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(1.1) (3.1)
rzecz. pranie n, opierunek m, pracz m, praczka f
czas. oprać, uprać, wyprać, doprać, dopierać, sprać, spierać
przym. pralniczy
(1.2-3) (2.1-2)
rzecz. opór m, oparcie
czas. oprzeć, przeć, podeprzeć, podpierać
przym. oporowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. oprać < pol. o- + prać
(1.2-3) pol. oprzeć < pol. o- + przeć
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: