fullkomlig

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

fullkomlig (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
[²f'ul:kåm:lig]
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) całkowity, absolutny, zupełny[1]
(1.2) doskonały[1]
odmiana:
(1.1-2) fullkomlig, fullkomligt, fullkomliga
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. fullkomna
rzecz. fullkomlighet
przym. fullkomligt
przysł. fullkomligt
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, s. 141, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, 1998, ISBN 83-01-12412-1.