posłuszeństwo

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

posłuszeństwo (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) postawa zgody na wykonywanie cudzych poleceń, rozkazów
odmiana:
(1.1) blm
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) posłuch; przest. powolność
antonimy:
(1.1) nieposłuszeństwo
hiperonimy:
(1.1) uległość
hiponimy:
(1.1) dyscyplina, lojalizm, niewolnictwo, prawomyślność[1]
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. posłuch m, posłuszność ż
przym. posłuszny
przysł. posłusznie
związki frazeologiczne:
odmówić posłuszeństwa
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.