absolwentka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

absolwentka (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌapsɔlˈvɛ̃ntka], AS[apsolvntka], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.nazal.akc. pob., wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) dziewczyna lub kobieta, która ukończyła szkołę, uczelnię, kurs
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Hania właśnie skończyła studia. Jest absolwentką Uniwersytetu Wrocławskiego.
składnia:
(1.1) absolwentka + D.
kolokacje:
(1.1) absolwentka uniwersytetu / politechniki / uczelni / akademii / liceum / technikum • absolwentka filologii / polonistyki / pedagogiki / socjologiitegoroczna / ubiegłoroczna absolwentka • zostać absolwentką
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. absolucja ż, absolut mos/mrz, absolutność ż, absolutorium n, absolutysta mos, absolutystka ż, absolutyzacja ż, absolutyzm mrz, absolutyzowanie n, absolwenckość ż, absolwowanie n, zabsolutyzowanie n
forma męska absolwent mos
czas. absolutyzować ndk., absolwować ndk., zabsolutyzować dk.
przym. absolutny, absolutoryjny, absolutystyczny, absolwencki
przysł. absolutnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. absolwent + -ka
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: absolwent
źródła: