łąka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: lakalakkaläkałãka

łąka (język polski)[edytuj]

łąka (1.1)
wymowa:
IPA[ˈwɔ̃ŋka], AS[u̯õŋka], zjawiska fonetyczne: nazal.asynch. ą  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) teren gęsto porośnięty trawami; zob. też łąka w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Wzeszło bowiem palące słońce i wysuszyło łąkę, kwiat jej opadł, a piękny jej wygląd zginął[1].
(1.1) Pani zabija pana, (…) potem cała skrwawiona bieży przez łąki[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) pastwisko
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. łąkarz m
zdrobn. łączka ż
przym. łąkowy
związki frazeologiczne:
dziura w worze, gość w komorze, piasek w mące, woda w łące, kąkol w życie, złość w habicieczyja łąka, tego siano
etymologia:
od prasł. *lǫkawygięcie, krzywizna, potem teren w zakolu rzeki lub nad rzeką[3][4]
por. chorw. luka, czes. louka, ros. лука i ukr. лука
uwagi:
zob. też łąka (obszar) w Wikicytatach
tłumaczenia:
źródła:
  1. List św. Jakuba 1,11
  2. Adam Mickiewicz: Poezye, Lilie
  3. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło łąka w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.
  4. Hasło luka w: Hrvatski jezični portal.